Izet Shulku sfidon verën: noton në liqenin plot akull e borë anash në Korab

 Izet Shulku noton në liqenet e ngrira të Malit Korab më 10 qershor 2026 – Një kujtesë e fuqishme e mrekullive natyrore unike të Shqipërisë

Nga maja më e lartë e Shqipërisë deri në det në vetëm 75 kilometra

Izet Shulku, figurë e rrjeteve sociale dhe aventurier, sfidon ujërat e akullta të një liqeni akullnajor në lartësi në Malin Korab më 10 qershor 2026, duke theksuar mikroklimat dhe diversitetin gjeografik të Shqipërisë.

Shqipëria është një vend me kontraste të jashtëzakonshme. Pak vende në Evropë mund të ofrojnë ndryshime kaq dramatike në peizazh, klimë dhe biodiversitet në një distancë kaq të shkurtër.

Më 10 qershor 2026, ndërsa vera kishte nisur dhe zonat bregdetare po përgatiteshin për sezonin turistik, figurë e njohur e rrjeteve sociale dhe patrioti shqiptar Izet Shulku po bënte diçka të jashtëzakonshme. Ai po notonte në një liqen akullnajor të mbushur me akull në malin Korab, mali më i lartë i Shqipërisë.

Në një lartësi rreth 2,764 metra mbi nivelin e detit, i rrethuar nga fusha bore dhe akull, Shulku hyri në ujërat e ngrira dhe notoi me qetësi për më shumë se 20 metra, pa shfaqur shenja shqetësimi.

Duke parë pamjet, lehtë mund të harrohet që është qershor.

E megjithatë kjo është Shqipëria.

Një vend ku, brenda vetëm rreth 75 kilometrash në vijë ajrore, mund të kalosh nga majat malore me borë dhe akull deri në brigjet e ngrohta të Adriatikut dhe Jonit.

Në të njëjtën kohë kur bora dhe akulli ende dominojnë liqenet akullnajore të Korabit, njerëzit mund të lahen lirshëm në det në Vlorë, në ishullin e Sazanit ose në lagunat e qeta të Zvernecit.

Kjo përqendrim i jashtëzakonshëm gjeografik e bën Shqipërinë një nga vendet më interesante natyrore në Evropë.

Çdo lartësi, një botë e ndryshme

Ajo që e bën Shqipërinë unike nuk është vetëm bukuria, por edhe biodiversiteti i saj i jashtëzakonshëm.

Nga niveli i detit deri në afro 2,800 metra lartësi, vendi përmban një seri zonash ekologjike që rrallë gjenden kaq pranë njëra-tjetrës.

Çdo nivel lartësie krijon mikroklimën e vet, duke mbështetur specie të ndryshme bimore dhe shtazore.

Ekosistemet bregdetare të Sazanit dhe Zvernecit strehojnë habitate detare, laguna, shpendë shtegtarë dhe vegjetacion mesdhetar.

Lartësitë më të mëdha kalojnë në pyje, livadhe alpine, burime malore dhe më në fund në zona akullnajore ku bora mund të qëndrojë edhe gjatë verës.

Çdo hap lart zbulon një Shqipëri tjetër.

Çdo lartësi tregon një histori tjetër.

Në një vend ku mund të përjetosh plazhe në mëngjes dhe liqene akullnajore në pasdite, natyra ka krijuar një mozaik të gjallë unik.

Izet Shulku dhe sfida e të ftohtit

Për shqiptarët, Izet Shulku nuk është emër i panjohur.

Ai është bërë i njohur në rrjetet sociale për aftësinë e tij të veçantë për të përballuar temperatura ekstreme të ftohta.

Ai publikon shpesh video dhe foto ku shihet duke notuar në liqene të ngrira, duke qëndruar në dëborë të thellë dhe duke përballuar temperatura nën -25°C.

Aventura e tij e fundit në Korab tërhoqi vëmendje jo vetëm sepse hyri në një tjetër liqen të akullt, por sepse e bëri këtë në mes të qershorit.

Imazhi i një njeriu që buzëqesh mes akullit ndërsa të tjerët përgatiten për pushime verore pasqyron kontrastin unik të Shqipërisë.

Një patriot nga Dibra

Përveç sfidave me të ftohtin, Izet Shulku njihet edhe për shprehje të shpeshta të ndjenjave patriotike.

Ai shpesh ndan simbole kombëtare shqiptare, tradita kulturore dhe figura të identitetit kombëtar.

Ai vjen nga Dibra, një nga zonat më të respektuara malore të Shqipërisë, e njohur për traditat, mikpritjen dhe qëndresën.

Sot ai është gjithashtu pronar i “Restorant Izeti” në Dobrovë pranë Peshkopisë.

Një simbol i pasurisë natyrore të Shqipërisë

Qoftë si sportist, aventurier apo figurë sociale, noti i tij në Korab është më shumë se një arritje personale.

Ai i kujton shqiptarëve vendin e tyre unik.

Pak vende mund të kenë në të njëjtën ditë verore njerëz që lahen në akull në 2,800 metra lartësi, ndërsa të tjerë shijojnë detin në Vlorë ose Sazan.

Nga Korabi deri në bregdet, çdo kilometër sjell një peizazh të ri dhe një klimë të re.

Akulli i përjetshëm i Korabit: “frigoriferi” i mbretërve

Pranë liqeneve të ngrira të Korabit, këto masa dëbore përfaqësonin dikur një “frigorifer” natyror për ruajtjen e ushqimit në verë.

Ato shërbenin si burim ftohjeje për sundimtarët e lashtë, nga Filipi II i Maqedonisë dhe Aleksandri i Madh deri te perandoritë romake dhe bizantine.